ماهاتیر از UMNO رفت بهانه ای که به یاد آوریم هاشمی رفسنجانی شاید نزدیکترین مدل ایرانی ماهاتیر محمد باشد. هاشمی در سال های بعد از جنگ زمام امور کشور را در روزهایی بدست گرفت که ایران بدترین اوضاع اقتصادی تحمیل شده از خسارات جنگ را تحمل می کرد. کسری بودجه، نبود امکانات زیر بنایی ، نفت 8 دلاری، شهرهای زیادی نابود شده بود و کارخانه ها از کار افتاده بود. دولت مواجه با میلیونها بیکار و جنگ زده آواره بود و هزاران رزمنده در اسارت دشمن بودند. کشتی خسته ایران را مگر با سکانداری هوشمند ترین سیاستمدار ایران یارای رفتن نبود. هاشمی مدیریت فن سالاران جوان را به مدد گرفت و در طول 8 سال ریاست جمهوری خود کشور را دگرگون کرد. هاشمی کرامت و علم را با مدیریت کشور در هم آمیخت و مدیرانی چون کرباسچی، نوری، مهاجرانی و آقازاده را به ایرانیان معرفی کرد. از دلایل موفقیت هاشمی همین بس که که جامعه را آماده ورود خاتمی کرد. جامعه ای جنگ زده را به مشتاقان توسعه سیاسی و جامعه مدنی تبدیل کردن کاری سترگ بود که تنها از مردی چون هاشمی ساخته بود. درست است که ایران با هاشمی به رشد مالزی با ماهاتیر نایل نشد. اما مالزی پس از ماهاتیر روزگار بسیار بهتری را از آنچه ایران پس از شکست هاشمی در آخرین انتخابات ریاست جمهوری شاهد است، طی می کند. منطقاً نیاز ایران به هاشمی بیش از نیاز مالزی به ماهاتیر بوده است هرچند هر دو با ناکامی سیاسی مواجه شدند. 

اما ماهاتیر که بود و چه کرد

ماهاتیر در یک جمله سیاستمدار ی عملگرا و روشنفکری اسلامگرا است. ماهاتیر از 1946 به عضویت UMNO در آمد وی که در آن زمان دانشجوی پزشکی بود مدتی مقالاتی ضد استعماری را با اسم مستعار به چاپ می رساند . وی را می توان از مبارزان نسل اولی دانست که استقلال مالزی را موجب شدند. او 1964 به عضویت پارلمان در آمد و یکسال بعد راه خود را به شورای مرکزی UMNO باز کرد. در 1969 یکبار به دلیل آنچه بی انضباطی عنوان شد از UMNO اخراج شد ولی 3 سال بعد مجدداً موقعیت خود در شورای مرکزی بدست آورد.

در 1974 به عنوان وزیر آموزش مالزی معرفی شد و یکسال بعد نیز به قائم مقامی UMNO ارتقا یافت. در 1975 با حفظ سمت به معاونت نخست وزیری رسید. در 1981 در یک جهش طلایی ابتدا به ریاست جبهه ملی Barisan Nasional نایل شد و سپس به عنوان رئیس UMNO انتخاب شد. تنها یکماه بعد مالزی دوران طلایی خود را آغاز کرد ماهاتیر نخست وزیر شد.

دوران ماهاتیر دوران عشق به پیشرفت و توسعه بود دورانی که یک ملت را به اوج رساند و دورانی که مالزی را آنچنان که ما امروز می بینیم درخشان کرد شعار ماهاتیر این بود: مالزی می تواند Malaysia Boleh

در 2002 ماهاتیر موفق اما خسته تمایل خود را به کناره گیری از قدرت ابراز نمود و 31 اکتبر 2003 پس از 22 سال خدمت با افتخار کاخ نخست وزیر را ترک کرد.

شباهتهای ماهاتیر و هاشمی زیادند هردو عملگرا و اسلامگرا بودند. هردو را به واسطه آقازاده هایشان تخریب کرده اند و می کنند. هر دو کشور خود را در شرایط نابسامان تحویل گرفتند. هردو از قدرت خود برای توسعه و سازندگی بهره بردند. هر دو قدرت را دموکراتیک به نفر بعد از خود تحویل دادند. هیچ کدام اهل خرافه، مالیخولیا و شعار پردازی نبودند. هردو قربانی تند رو ها هستند. هردو خیری از آمریکا نبردند، هردو سیاستمداران با هوشی هستند که نباید رفتنشان را به معنای خاتمه آنان دانست آینده را باید به انتظار بود.

مشخص نیست تاریخ ایران و مالزی در مورد هاشمی و ماهاتیر چه خواهد نوشت اما احتمالاً قضاوت تاریخ در مورد آنها بهتر از قضاوت هم عصرانشان خواهد بود