قاچاق مواد مخدر یا آنچه که در رسانه های ایران با عنوان "سوداگری مرگ" لقب گرفته است یکی از پول سازترین و در عین حال غیر‌اخلاقی ترین تجارت‌های دنیا شناخته شده است. همسایگی افغانستان - به عنوان بزرگترین تولید کننده تریاک-  ایران را به صورت طبیعی در مسیر حمل مواد‌مخدر به اروپا قرار داده‌‌است.

 
اما در سال‌های اخیر حمل مواد‌مخدر از ایران به جنوب شرق آسیا نیز رواج پیدا کرده است. به نقل از مطبوعات مالزی، طی 4 ماه گذشته دست کم 5 محموله‌ی بزرگ مواد مخدر که ایرانیان در قاچاق آن نقش داشته‌اند کشف شده است.

طی 24 ساعت گذشته اخبار مریوط به قاچاقچیان ایرانی نظیر یک بمب‌خبری در اکثر مطبوعات این کشور به چاپ رسید. این اتفاق به طور قطع لطمه‌ی سنگینی به آبرو و چهره‌ی ایرانیان ساکن مالزی وارد خواهد کرد که جبران آن سخت و زمان‌بر است.

 
سایت "مالایی‌میل" در گزارش خود از کشف لابراتوار‌های پردازش و بسته‌بندی مواد‌مخدر نام برده و همچنین شیمی‌دان‌های ایرانی را در راه‌اندازی این لابراتوار‌ها دخیل دانسته‌است.

بنابر ادعای این سایت معتبر خبری، این باند تولید، توزیع و قاچاق مواد مخدر در سه ماه گذشته زیر نظر پلیس مالزی بوده‌اند و در نهایت حین انجام معامله دستگیر شده‌اند.

ظاهرا مواد اولیه مخدر توسط این باند از ایران  وارد شده و در مالزی ضمن پردازش با ناخالصی‌هایی نظیر خاک اره مخلوط گردیده است. این گروه پس از بسته‌بندی مواد را در مالزی توزیع و به فروش می‌رساندند. این منبع به نقل از یکی از مقامات بلند پایه پلیس مالزی احتمال دخالت این باند در ارسال موادمخدر از مالزی به سایر کشورهای منطقه را نیز بعید نداسته است.

 از طرفی همزمانی دستگیری این باند در مالزی با دستگیری 10 ایرانی در فرودگاه جاکارتای اندونزی احتمال بین‌المللی بودن فعالیت آنها را تقویت می‌کند. به خصوص اینکه  3 تن از دستگیر‌شدگان ایرانی در فرودگاه جاکارتا از کشور مالزی به اندونزی وارد شده بودند.

اما سوال این است که قاچاقچیان مواد‌مخدر چگونه افرادی را برای شغل خطرناک حمل مواد اجیر می‌کنند؟

در فرودگاه‌های بین‌المللی ایران اطلاعیه‌ها و بروشور‌هایی توسط نیروی انتظامی توزیع می‌شود که مسافران را از پذیرش بار  افراد ناشناس برحذر می‌دارد. در این اطلاعیه‌ها همچنین مجازات حمل مواد مخدر به مسافران یاد آور می‌شود.

معمولا توصیه‌هایی با همین مضمون را می‌توان درسایت‌های سفارتخانه‌های ایران در کشور‌های مختلف نیز مشاهده نمود.
اما متاسفانه این هشدار‌ها و توصیه‌ها برای متوجه ساختن بعضی از شهروندان کافی نیست.

در بعضی پیک‌های تبلیغاتی  و تابلوهای اعلانات در تهران اطلاعیه‌هایی برای جذب مسافر و استفاده سهمیه‌ی بار در سفر های خارجی به چشم می‌خورد. این شیوه حمل بار به "چتر‌بازی" یا "چمدان‌کشی" مشهور است و ظاهرا نقش عمده‌ای در حمل مواد مخدر و سایر کالاهای ممنوعه دارد.

ظاهرا قاچاقچی‌ها هزینه‌های سفر نظیر بلیط ، هتل، غذا را به عهده می‌گیرند و حتی در مواردی به غیر از تقبل هزینه‌ها مبالغ قابل توجهی وجه نقد به مسافران نیازمند پرداخت می‌کنند تا برای یک سفر سه روزه به مالزی بیایند و برگردند.

گاهی کالاهایی نظیر لباس، مواد شوینده ، کنسرو های رب‌گوجه و خیار شور  و بسته‌های بیسکویت یا شکلات در اختیار مسافر قرار می‌گیرد تا از ایران به مالزی یا برعکس حمل کنند.

برای افرادی که در مالزی زندگی می‌کنند جای شک نیست که چنین مواردی مشکوک به نظر برسد چراکه بیشتر این اقلام در مالزی متنوع‌تر و ارزان‌تر از ایران در دسترس است و دلیلی وجود ندارد که تاجری بخواهد از ایران شامپو یا بیسکویت آن هم با صرف هزینه سنگین حمل به مالزی انتقال دهد.

در مسیر بازگشت از مالزی به ایران اقلامی نظیر سی دی، پوستر، قطعات الکترونیک، مواد آرایشی و پول نقد توشه مسافران اجیر شده می‌شود. حتی شنیده شده افرادی در صدد جذب دانشجویان نیازمند برای حمل این محصولات به ایران هستند.

دانشجویان بخش عمده‌ای از ایرانیان مالزی را تشکیل می‌دهند که اکثرا هزینه‌ها خود را از ایران تامین می‌کنند. به همین دلیل ارسال پول نقد از مالزی به ایران کمی عجیب به نظر می‌رسد. احتمال می‌رود بخشی از پول نقد ارسال‌شده از مالزی به ایران می‌تواند بابت خرید مواد مخدر از ایران باشد.

با توجه به برخورد قاطع پلیس دو کشور با قاچاق مواد‌مخدر و با توجه به روش‌های جدید قاچاقچیان در سواستفاده از مسافران، به دانشجویان و مسافران توصیه می‌شود با هوشیاری مراقب فریب این افراد باشند و دوستان خود را از این اخبار مطلع سازند.

توصیه می‌کنیم از حمل ساک و چمدان در ازای بلیط رایگان و یا مبلغی وجه نقد جدا خودداری کنید. گاهی اوقات یک قوطی خیار‌شور می‌تواند حاوی دو کیلو‌گرم هرویین باشد. 

شرکت‌های پست حمل محموله‌های مجاز را در زمانی منطقی و با هزینه‌ای متناسب به انجام می‌رسانند. بنابراین به صورت منطقی هیچ دلیلی ندارد که کسی بسته‌ای کوچک و یا پول نقد برای جابه جایی محموله‌ای بپردازد.

احتمال می‌رود بسیاری از افرادی که در ماه‌های اخیر در فرودگاه‌های ایران و مالزی به چنگ پلیس افتاده‌اند خوداز اشتغال به قاچاق مواد‌مخدر بی‌خبر بوده اند و تنها به خواهش دوست و یا آشنایی بسته‌ای با خود حمل کرده‌اند.

یادآور می‌شود حمل مواد مخدر در مالزی با مجازات مرگ همراه است.

در آخر اینکه مجازات قاچاقچی هرچه که باشد حق اوست اما جبران لطمه‌ای که به آبرو و موقعیت اجتماعی ده‌ها هزار ایرانی که اکثرا برای تحصیل علم به مالزی آمده‌اند بسیار مشکل است. ایران-مالزی امیدوار است مشکلات اخیر با همکاری دو کشور مرتفع شود و زمینه‌های جبران این خسارت معنوی مهیا گردد.